Friday 3 April 2009

மானுடரே பாரீர்!



மௌனமே மொழியாய்
வெட்கமே ஆடையாய்
நர்த்தனமே நடையாய்
வில் வீச்சே பார்வையாய்
மின்னலே புன்னகையாய்
தேவதையே பெண்ணுருவாய்
மலர்ந்ததிங்கே
மானுடரே பாரீர்! பாரீர்!

அசமஞ்சனையும் கவிஞனாக்கும்
பரதேசியையும் பட்டத்தரசனாக்கும்
கோழையையும் மாவீரனாக்கும்
ஏனோ?
காதல்,
என்னை மட்டும் ஊமையாக்கியதேனோ??

No comments:

Post a Comment